Volledige vertalingen

Op deze pagina vindt u volledig naar Nederlands vertaalde artikelen van het platform “MIA Global”. 

Mad in Norway staat open voor inzendingen voor een digitale kunsttentoonstelling die wordt getoond in de pauzes tussen de films tijdens het Mad in Norway International Film festival, dat plaatsvindt van 24 tot en met 26 september 2026 in Lillehammer, Noorwegen. Deze diavoorstellingen zijn gewijd aan artistieke uitingen die laat zien hoe het maken van kunst een helende werking kan hebben in tijden van psychische moeilijkheden. De oproep loopt gedurende één maand, vanaf 15 juni 2026.
In zijn boek Brain Energy uit 2022 stelde de psychiater Chris Palmer het ketogeen dieet voor als een baanbrekende therapie. Het zou kunnen leiden tot een remissie van symptomen en soms zelfs tot een toekomst zonder medicatie. Dit zou zelfs opgaan voor sommige patiënten met de diagnose schizofrenie en bipolaire stoornis. Een onderzoek naar die mogelijkheid is nu gaande in de Accord-kliniek in Arlington waar patiënten worden behandeld met een ketogeen dieet plus ondersteuning bij het afbouwen van medicatie. De kliniek zal resultaten rapporteren over lange termijn. Waar psychiatrische medicijnen de stofwisseling kunnen verslechteren kan het keto-dieet een mogelijkheid zijn om het lichamelijk welzijn te herstellen en psychiatrische symptomen te verdrijven. Over het hoe en waarom lees je in deze uitgebreide reportage.
Een interview van Anders Sørensen met Lauren over haar reis vóór de diagnose en medicatie, met de antidepressiva en door de ernstige ontwenningsverschijnselen die haar overvielen toen ze het advies van haar arts opvolgde om af te bouwen. Het is een verhaal over betekenis geven, overleven en wat er gebeurt als de menselijke ervaring wordt aangezien voor een chemisch defect.
SSRI-antidepressiva worden in verband gebracht met diverse bijwerkingen. Een recent onderzoek toont aan dat er mogelijk een nieuwe aandoening aan deze lijst moet worden toegevoegd: visuele sneeuw (het voortdurend zien van kleine flikkerende puntjes) en het visuele sneeuwsyndroom. De auteurs schrijven: “Onze gegevens suggereren dat SSRI's VS kunnen veroorzaken, evenals een reeks visuele stoornissen die overeenkomen met VSS, die over het algemeen niet verdwijnen na het stoppen van de behandeling en zelfs kunnen verergeren of in sommige gevallen kunnen optreden na het stoppen met het medicijn."
Hoewel deze medicijnen winstgevend zijn voor de farmaceutische industrie, toont nieuw onderzoek aan dat de psychiatrische geneesmiddelen die in de afgelopen 10 jaar door de FDA zijn goedgekeurd, niet klinisch nuttig zijn. Volgens de onderzoekers zijn de meeste 'nieuwe' medicijnen in feite 'me-too-medicijnen'; ze worden gekarakteriseerd door kleine aanpassingen van bestaande formules om vergelijkbare medicijnen binnen dezelfde klasse te creëren. Dit betekent doorgaans dat ze dezelfde werkzaamheid en bijwerkingen hebben als al bestaande medicijnen. In vergelijking met andere medische gebieden lijkt de ontwikkeling van psychiatrische medicijnen achter te blijven op het gebied van vernieuwing en klinische impact, zoals uit dit onderzoek blijkt.
Uit een recent onderzoek onder patiënten die ECT hebben ondergaan, blijkt dat sommigen het helpend vonden voor specifieke klachten, maar dat de meerderheid het in alle opzichten niet helpend of zelfs schadelijk vond. Deze onderzoeksresultaten in combinatie met het ontbreken van bewijs dat ECT effectiever is dan placebo en de bekende nadelige langetermijneffecten op het geheugen, heeft voor de onderzoekers tot de aanbeveling geleid om ECT in klinische settings op te schorten in afwachting op grootschalige, onafhankelijke placebogecontroleerde studies. Dit om zo te bepalen of ECT enige effectiviteit heeft ten opzichte van placebo die in de afweging om het toe te passen opwegen tegen de vele ernstige bijwerkingen ervan.
Een nieuw onderzoeksartikel gepubliceerd in Clinical Nursing Research bekeek gedwongen opname en behandeling vanuit het perspectief van patiënten en verpleegkundigen in Quebec, Canada. De onderzoekers stelden dat het leed dat onvrijwillige opname en behandelingen bij patiënten kan veroorzaken, wordt genegeerd ten gunste van de naleving van de wettelijke procedures die aan deze uitzonderlijke maatregelen zijn verbonden. Zorgpraktijken lijken daarmee de belangen van medische en juridische instellingen te dienen in plaats van die van hun patiënten. Uit het onderzoek kwamen vier hoofdthema's naar voren: vier hoofdthema's naar voren: de psychiatrie als wachtkamer, verpleegkundigen als ondergeschikten, niets anders dan medicatie en het verzet tegen onwaardige zorg.
Seksuele Disfunctie is een erkende bijwerking van antidepressiva, met name SSRI's, tijdens en na gebruik (PSSD). Onderzoekers maakten een overzicht van het onderzoek naar deze iatrogene aandoening, formuleerden hypothesen over de oorzaak en beschreven hoe PSSD zich onderscheidt van seksuele disfunctie door depressie.
De richtlijnen van de WHO en de APA erkennen inmiddels de risico's van elektroshocks (ECT). Voorstanders blijven ontkennen. Funk et al. doet een oproep aan voorstanders om hun bezwaren meer af te stemmen op het wetenschappelijk bewijs (geen 'cherry picking') en op mensenrechtennormen. Het waarborgen van geïnformeerde toestemming en het respecteren van autonomie is de basis van ethische zorg.
Op 7 mei publiceerde JAMA Psychiatry een overzicht van de effectiviteit van antipsychotica bij kortdurend gebruik. Als je het artikel goed leest, zie je dat er helemaal geen goed bewijs is dat antipsychotica op korte termijn klinische relevantie bieden ten opzichte van placebo. Dit kan verrassend zijn voor het publiek en voor artsen die deze medicijnen voorschrijven omdat algemeen wordt aangenomen dat antipsychotica effectief zijn bij het beteugelen van acute psychotische episodes. Dit artikel laat echter zien dat er: •geen bewijs is dat het gebruik ervan bij patiënten die nog geen medicijnen gebruikten zinvol is, •geen bewijs is dat ze werken bij mensen die een vroeg stadium van “schizofrenie” hebben, en dat •zestig jaar klinisch onderzoek laat zien dat antipsychotica geen “minimaal klinisch belangrijk verschil” laten zien bij chronische patiënten. Als de schok van die conclusie eenmaal is weggeëbd, kan de deur naar een ‘best use’-model opengaan.

Archief

Thema's