Welkom bij het internationale filmfestival van Mad in Norway
Samen met onze internationale partners van ‘Mad in the World’, heten wij je van harte welkom in Lillehammer. Laat je inspireren door films van over de hele wereld; films die niet zo vaak in de bioscoop te zien zijn.
Het filmfestival ‘Rethinking Mental Health’ duurt drie dagen en vindt plaats van 24 tot en met 26 september 2026.
Naast filmvertoningen biedt het festival gesprekken met filmmakers, paneldiscussies, persoonlijke verhalen en artistieke optredens. Bovenal is het festival een plek voor menselijke ontmoetingen en het sluiten van nieuwe vriendschappen, voorbij landsgrenzen, culturen en verschillende opvattingen over psychische uitdagingen.
- Kijk voor meer informatie en aanmelding op de website van het filmfestival: https://madinnorwayfilmfest.org/
- Tickets verkrijgbaar via: https://madinnorwayfilmfest.org/tickets/
- Het festival wordt georganiseerd met financiële en technische ondersteuning van Mad in America, en met medewerking en bijdragen van onze Mad in the World-community.
- Mad in the Netherlands is verbonden aan Mad in the World
Het filmfestival zal een ontmoetingsplaats zijn waarbij films worden ingezet als een cultureel instrument om ervaringen, kennis en nieuwe perspectieven op psychische gezondheidsproblemen en geestelijke gezondheidszorg te verkennen en te delen. Wij nodigen iedereen uit die betrokken is bij deze maatschappelijke thema’s, of dit nu op persoonlijk vlak is of vanuit een professionele interesse.
Filmvertoningen en presentaties zullen plaatsvinden in de lokale bioscoop. Het centrum van Lillehammer, met zijn horecagelegenheden in en rond een voetgangerszone, is een prettige plek die uitnodigt tot gezamenlijke ervaringen en zinvolle gesprekken tussen deelnemers uit vele landen.
Inspiratie, aanmoediging en nieuwe energie om horizon te verbreden
De reden dat we samenkomen in Lillehammer, is om samen te onderzoeken hoe we onze horizon kunnen verbreden. We willen uitwisselen of we op nieuwe manieren kunnen kijken naar hoe we psychische gezondheidsuitdagingen en menselijke behoeften begrijpen en hiermee omgaan. Onze hoop is om inspiratie, aanmoediging en nieuwe energie te bieden aan verdere publieke bewustwording en verandering binnen de geestelijke gezondheidszorg.
Noteer alvast de data in je agenda: 24 tot en met 26 september. Kom ons festival bezoeken (een, twee of drie dagen). Houd onze nieuwe website in de gaten voor meer informatie. We kijken ernaar uit om jou te verwelkomen!
Films die getoond zullen worden:
In 1887 veinst de 23-jarige verslaggeefster Nellie Bly, die voor Joseph Pulitzer werkt, geestesziekte om undercover te gaan in het beruchte Blackwell’s Island, een psychiatrische inrichting voor vrouwen, om corruptie, misbruik en moord aan het licht te brengen.
Het verhaal van Reshma Valliappan en haar uiteindelijke overwinning op schizofrenie. Het verhaal belichaamt een controversiële en tegendraadse kijk op herstel en stelt dat de enige behandeling die kan werken de behandeling is waarin de ‘patiënt’ wordt aangemoedigd en in staat wordt gesteld om een gelijkwaardige partner te worden in het helingsproces.
Nadat haar zus plotseling en onverwacht overleed tijdens een behandeling met voorgeschreven antipsychotica, begint regisseur Anniken Hoel een wereldwijd onderzoek naar de misdaden van de farmaceutische industrie, de ongekende groei van psychiatrische diagnoses en medicatie en de corruptie van de regelgevende overheidsinstanties die herhaaldelijk hebben gefaald om ons te beschermen.
Het verhaal volgt twee jonge Amerikanen met de diagnose “geestesziekte”. Adam, 27, lijdt onder de verwoestende bijwerkingen van medicijnen voordat hij meditatie omarmt in de hoop op herstel. Ekhaya, 32, overleeft kindermishandeling en verschillende zelfmoordpogingen voordat een spirituele training om een traditionele Zuid-Afrikaanse genezeres te worden haar lijden betekenis geeft en een dieper doel in haar leven brengt. Deze film voegt een stem toe aan het groeiende gesprek dat gelooft dat een psychologische crisis een kans kan zijn voor groei en potentieel transformerend, niet een ziekte zonder genezing.
Dit is een zelfreflecterende documentaire van regisseur Ane-Martha Tamnes Hansgård, gebaseerd op haar ervaringen met de diagnose van een aantal psychische stoornissen over een periode van vijftien jaar – een proces dat begon toen ze nog maar net een tiener was. Het is een gefragmenteerd en krachtig verhaal over opgroeien in een psychiatrisch systeem dat bepaalt wie je bent. Door gebruik te maken van uitgebreide privéarchieven stelt de film de voordelen en gevaren van diagnoses ter discussie. Het toont de essentie van leven voorbij labels, in een eerlijk, humoristisch en ontroerend verhaal dat voor ons allemaal herkenbaar is.
In een wereld die gek is geworden, ontdekt een jonge vrouw dat haar waanzin een krachtig geschenk is dat haar meer volledig mens maakt. Drunk on Too Much Life is een intieme en krachtige documentaire waarin de 21-jarige dochter van de filmmaker gevolgd wordt tijdens haar geestverruimende reis van opgesloten psychiatrische afdelingen en diagnostische etiketten naar expansieve werelden van creativiteit, verbondenheid en grotere betekenis. Tijdens hun reis begint het gezin vraagtekens te zetten bij het wijdverspreide idee dat geestesziekten in puur biologische termen moeten worden opgevat en leert het de ontelbare manieren kennen waarop waanzin betekenis heeft. Herstel is geen rechte weg naar genezing, maar een kromme en hobbelige reis en een reeks kleine ontwakingen.
EMOTIONAL CPR AWAKENS OUR HEARTS
Daniel B. Fisher MD, PhD, een bekende psychiater uit Massachusetts, VS deelt zijn levensreis, van psychose, verlies van vrijheid, ziekenhuisopname, katatonie en via zijn herstelreis naar de ontwikkeling van emotionele reanimatie, een nieuwe manier om hart tot hart met elkaar te verbinden. Dr Fisher deelt zijn overtuiging dat de psychiatrische industrie in de greep is van de farmaceutische industrie en dat onze menselijkheid uit ons wordt getraind. Het geloof in de mens om zichzelf te helpen staat centraal in zijn ontwikkeling van emotionele CPR.
De worsteling van een jonge man met ADHD; zijn kennismaking met drugsgebruik, en zijn ingrijpende transformatie naar volwassenheid dankzij de creatieve energie van rapmuziek. „Waarom veroordeel ik mezelf, terwijl de hele wereld dat toch al doet?“ was de regel uit ‘#Speil’ (‘Spiegel’), een nummer van de Noorse rapartiest Michael Kildal, dat kinderpsychiater Melanie Ekholdt recht in het hart raakte. Gefascineerd door zijn artistieke expressie en energie nodigde ze hem uit voor een reeks openhartige, op video vastgelegde gesprekken tussen hen beiden. De korte documentairefilm ‘In Love with Craziness’ is gebaseerd op deze gesprekken en bevat muziekvideo’s en persoonlijke fotoalbums van Kildal.
In de jaren 60 worstelt Brian Wilson, de frontman van de Beach Boys, met een opkomende psychose terwijl hij probeert zijn avant-gardistische popmeesterwerk te maken. In de jaren 80 is hij een gebroken, verwarde man die 24 uur per dag in de gaten wordt gehouden door de dubieuze therapeut Dr. Eugene Landy.
Wereldwijd zijn miljoenen mensen lichamelijk afhankelijk van algemeen gebruikte psychiatrische medicijnen. Hoewel deze sommige mensen op korte termijn kunnen helpen, veroorzaken ze bij langdurig gebruik ook gevaarlijke bijwerkingen en schade, iets wat farmaceutische bedrijven zowel voor artsen als voor patiënten verborgen hebben gehouden. “Medicating Normal” volgt een pasgetrouwd stel, een vrouwelijke oorlogsveteraan, een serveerster en een tiener die schade hebben opgelopen door de medicijnen waarvan ze dachten dat die hen zouden helpen. Dit is het verhaal van wat er kan gebeuren als winstgedreven geneeskunde mensen in crisis tegenkomt.
Hoe gek ben je als er stemmen in je hoofd zitten die je opdrachten geven en je er geen controle over hebt? Moet je ze negeren en onderdrukken met pillen, of moet je ze serieus nemen? My word against mine duikt in de gedachten van mensen die stemmen horen en die oprecht proberen naar hun innerlijke stemmen te luisteren, in de hoop dat deze radicaal andere aanpak verlichting zal brengen.
Waarom lijden zoveel mensen terwijl we eigenlijk gelukkig zouden kunnen zijn? Bij de psychiatrische kliniek Care gaat winst boven mensen, en meer patiënten betekent meer winst. Psychologiestudent Johannes voelt zich niet op zijn plek tijdens zijn stage bij Care. Hij ontmoet Rose, Markus, Emily en Rakel; patiënten met verschillende uitdagingen die samen een bijzondere groep vormen: The Dance Club. Ze onderzoeken samen of er andere behandelmethoden zijn om de pijn te verlichten die onder de oppervlakte borrelt.
Dit is het verhaal van een jong meisje met een verwoest zelfbeeld dat tien jaar van haar leven kwijt is geraakt. Waarom is het zo ernstig geworden? Was het nodig dat ze moest doorstaan wat ze zelf omschrijft als ‘tien jaar marteling’? Dit zijn de vragen waarop Silje Marie antwoorden zoekt in haar documentaire ‘Lykkepillen’ (De Gelukspil).
In deze film neemt regisseur Ellen Ugelstad ons mee naar een fictieve nieuwszender die zich verdiept in geestelijke gezondheid, mensenrechten en dwang. Vanuit dit uitgangspunt belicht de film de uitdagingen rond moderne psychiatrische behandelingen en wat het betekent om je vrijheid te verliezen. Daarnaast volgen we de redactievergaderingen van de zender en het leven van Randi buiten de camera, terwijl ze het contact verliest met haar geesteszieke zus Ylva. The Recovery Channel is zowel een persoonlijk als politiek project. De film is gebaseerd op de eigen ervaringen van filmmaker Ellen Ugelstad als familielid gedurende meer dan 25 jaar.
***Dit artikel verscheen voor het eerst op Mad in the Netherlands, 22 april 2026***
