Oprichter van TD-help vertelt haar persoonlijk verhaal over hoe ze door off-label voorgeschreven Quetiapine moet leren leven met Tardieve dyskinesie en Acathisie. Ze heeft de moed gevonden om ondanks haar enorme pijn, onrust en andere klachten, een non-profit organisatie op te richten die bijdraagt aan de bekendheid van Tardieve dyskinesie en zoveel mogelijk kennis deelt over deze ingrijpende, vaak onbekende bijwerking, van diverse voorgeschreven psychiatrische medicijnen.

Onderzoekers Moncrieff en collegue, waaronder Mark Horowitz, publiceerden onlangs een paper, waarover wij op onze website schreven. Er werd vastgesteld dat het idee dat depressie wordt veroorzaakt door een lage serotonine- of verminderde serotonine-activiteit niet wordt ondersteund door wetenschappelijke onderzoeken, terwijl het wel als zodanig aan mensen werd gecommuniceerd. Er kwam kritiek vanuit de beroepsgroep, waarop Moncrieff en Horowitz in dit artikel reageren. Geen van de experts die het onderzoek bekritiseerden of zich haastten om het gebruik van antidepressiva te verdedigen, erkende dat er andere manieren zijn om depressie te begrijpen en er andere benaderingen zijn om mensen die eraan lijden te helpen.

Academische psychiaters hebben volgens deze blogger zelfs de schijn van wetenschappelijkheid laten varen. Aan de hand van een recent voorbeeld van academisch psychiatrisch onderzoek naar het verband tussen psychose en massale schietpartijen wordt zijn stellingname scherp onderbouwd dat het niet meer is dan ‘onzin-in-onzin-uit-onderzoek’. Door als kritisch denker nog langer te proberen iets serieus te benaderen dat zo overduidelijk onzinnig is, verliest deze positieve energie en kostbare tijd om met iets zinvollers bezig te zijn. Bijvoorbeeld met het zich verhouden tot de vraag: ‘Welke waarde kan ondersteuning door lotgenoten bieden die een professionele relatie niet kan bieden, en wat kan een professionele relatie bieden dat ondersteuning door lotgenoten niet kan bieden?’

Op de dag dat haar jongste zoon trouwt, schrijft Martha de eerste psychiater die ze ooit bezocht een brief om zijn ongelijk en de gevolgen van zijn aannames (bevindingen) op haar verdere leven te benoemen. In plaats van hulp te ontvangen, werd ze 'n slachtoffer van de misleidende biologische psychiatrie. In haar brief onderbouwt ze deze stellingname en keert ze 'haar geloof in het systeem' na 20 jaren eindelijk de rug toe.

Introductie van het International Antidepressant Withdrawal Project. Deze website helpt mensen een volledig geïnformeerde beslissing te nemen over het nemen van antidepressiva. Het bespreekt mogelijke gevaren van antidepressiva, geeft advies over afbouwmethoden en biedt ondersteuning bij ontwenning en herstel.

Als we ‘neuro’ uit neurodiversiteit halen, blijft er nog maar één betrouwbare uitspraak over de menselijke conditie in het algemeen over: dat er diversiteit bestaat. Een doortastende inspanning om een einde te maken aan de mystificatie van neurodiversiteit had al lang geleden moeten plaatsvinden.

Onderzoekers constateerden dat veel patiënten die gediagnosticeerd zijn met schizofrenie of verwante stoornissen en langdurig antipsychotica gebruiken, met deze middelen willen minderen of stoppen mét professionele begeleiding.

Psychische klachten beginnen volgens Nicky altijd met een disbalans in het reguleren van eigen en andermans emoties. Waar onveiligheid is (bij zorggever en/of vrager) kan geen echte veiligheid geboden worden maar wordt er veelal een schijnveiligheid aangeboden, gebaseerd op angst. Nicky kreeg zo al op zeer jonge leeftijd medicijnen voorgeschreven 'voor het leven'. Dit ontnam haar juist haar eigen innerlijke kracht en zelfredzaamheid en leerde haar van haar pijn weg te gaan en deze te verdoven. Als het bestaande zorgsysteem geen oplossing heeft voor hen die zo lijden dat het tot een besluit tot euthanasie aan toe leidt, dan betekent dat niet dat er geen oplossing is. De GGZ reikt enkel aan wat binnen het eigen vermogen ligt. Het zou goed zijn als het systeem diens eigen tekortkomingen wat meer zou aankijken.

Fascia (bindweefsel) is een vezelig web dat zich uitstrekt tot in elke structuur en elk systeem van ons lichaam. Fascia speelt een sleutelrol bij het doorgeven van hormonen en neurotransmitters en is daarom diep verweven met het zenuwstelsel en het immuunsysteem. Gebrek aan beweging, veel emotionele stress, lichamelijk letsel, ontwenning van psychofarmaca en in het verleden opgelopen trauma's kunnen leiden tot verkleving of verharding van fascia. Door bewustwording van waargenomen veranderingen en af te leren stemmen op veiligheidssignalen kan een groter gevoel van verbinding tussen lichaam en geest ontstaan.